امرداد نام درست پنجمین ماه خورشیدی است و به معنی جاودانگی است و مرداد که به غلط گفته می شود دقیقا معنی بر عکس دارد یعنی نابودی و نیستی و مرگ!
امرداد نام امشاسپند مقدس چهارم و ایزد نگهبان گیاهان و درختان هست. امشاسپند 6 ایزد یا جلوه مقدس اهورامزدا هستند که حضرت زرتشت نخستین بار هنگام روشن ضمیری یا پیامبری دیده است و به معنی فروغ های جاویدان هست.
امرداد در بخش های مختلف ایران امروزی و ایران کهن نام ها و صفت های مختلف زیبایی
دارد. دوره هخامنشیان که درن باچی می گفتند. در شمال برخی جاها انجیل پج ماه یا انجیل پزان می گویند. آغاز سال نو تبری و همچنین سال نو دیلمی و جشن نیلوفر و جشن امردادگان در این ماه است.
ایرانیان باستان عاشق درختان بودند همان طور که امروزه تنها در امامزاده ها مردم جرات بریدن درخت را ندارند قبلا در سرتاسر ایران مردم از ترس امشاسپند امرداد می ترسیدند درختان را ببرند.
اهورا مزدا به زرتشت دستور داده به بیشه درختان برود و آنها را ستایش کند! اگر دین خدا پرستی در ایران نبود بی شک می توان گفت ایرانیان درخت پرست بودند افسوس که دیگر ما شعور و آگاهی مان را درباره درختان از دست داده ایم و دیگر به آنها احترام نمی گذاریم!
معانی ماه های هخامنشی:
چمن آرا, گل آور ,جان پرور, گرما خيز, آتش بيشه, جهان بخش, دژخوي, باران خيز, اندوه خيز, سرماده, برف آزر, مشکين فام.
ماه هخامنشي:
مهر باگايادي
آبان وركزن
آذر آثرياد
دي آنامك
بهمن ساميا
اسفند وياخنا
فروردين آدوكانيش
ارديبهشت تورا و اهار
خرداد تايگرچي
تير گرماپد
امرداد درن باچي
شهريور كارباشيا |
