در محمود آباد مازندران مرد خیری اردوگاه ترک اعتیاد راه انداری کرد تا معتادان به انواع افیون ها آنجا خود را را از اسارت شیطانی مخدرات نجات دهند.
پس از خیرین مدرسه و بیمارستان و دانشگاه ساز ، خیران جدیدی هم در زمینه نجات جوانان از اعتیاد دارند وارد میدان می شوند.
واقعا اهیمت این اردوگاه های ترک اعتیاد برای کشور یک ضرورت بزرگ است. بعد از آنکه قانون تصویب شد اعتیاد جرم نیست بلکه بیماری است چراغ سبزی نشان دادیم تا گروه گروه از مردم معتاد شوند.
اوایل انقلاب معتاد بودن ننگ بود. قیافه های معتادان دلیل دسنگیری آنها توسط کمیته بود. معتادان را از قهوه خانه ها و مکانهای عمومی جمع اوری می کردند مستقیم به زندان یا اردوگاه می بردند.
ولی بعدها این قانون عجیب که معتاد مجرم نیست! معلوم نبود چه کسانی و از کجا و چه وقت صادر کرده و اکنون به جایی رسیدیم که میلیونها نفر از بهترین جوانان کشور معتاد هستند و آمار رسمی دولتی می گویدحدود چهار میلیون نفر یعنی حدودا از هر 20 نفر یک نفر معتاد هست.
ولی آمار دقیق و معتادان پنهان اعلام نشده خیلی بیشتر از این حرف هاست. متاسفانه هیچ انگیزه قوی برای نجات جوانان کشور در این زمینه هنوز دیده نشده است.
دولت مدتی طرح متادون آغاز کرد که به سرعت تبدیل به مافیای متادون شد و تنها عده ای پزشک را به قاچاق فروشی رسمی آبرومندانه متادون تبدیل کرد! متادونی که دولت 10 تا تک تومانی به پزشکان می دهد و منصف ترین آنها دانه 1000 تومان به معتادان می فروشند و تازه 50 هزار تومان حداقل حق مشاوره و ویزیت از معتادان می گیرند که قیمت تمام شده آن 5 تا 100برابر قیمت برخی مخدرات در بیرون است.
با این اوصاف چه کسی علاقه دارد به سمت متادونی که دولت مفت به پزشکان می دهد و آنها به قیمت گزاف معتادان می دهند برود؟
تازه قیمت آزاد آن تا 4 هزار تومان هم هست که خیلی از این قرص های 10 تومنی سر از قیمت 4 هزار تومانی در می آورند!
به جایی این که دولت این طور آتش به مال خود بزند و هیچ فایده هم در کاهش تعداد معتادان نداشته باشد بهتر است رود ترک معتادان را روند امنیتی ملی اعلام کند و خودش در دست بگیرد! و واسطه های جنتلمن را که قاچاقچی متادون شده اند را کنار بگذارد!
معتادان مسئله امنیتی و در سطح ملی هستند دولت باید در هر شهری اردوگاه مدرن ترک اعتیاد ایجاد کند و نسبت به معتادان بی رحم باشد! هیچ معتادی تا ترسی و ننگ و حقارت اجتماعی و امنیتی بالا سر آن نباشد ترک نمی کند! و درمان با متادون را ملی کند!
امروزه دیگر تریاک کشیدن شده برای مصرف کنندگان آن تفریح اشرافی و به یک ارزش تبدیل شده! دولت باید این ارزش را به ننگ بزرگ و ترس و وحشت برای معتادان تبدیل کند!
امیدواریم از میان مسئولان مرد بزرگی پیدا شود تا این ریشه این درخت فساد بزرگ را که روز به روز سایه چتر شوم خود را گسترده تر می کند بخشکاند!
دریغ از این صدا و سیمای ایران که هیچ کار فرهنگی بلد نیست! ادعای دانشگاه بودن دارد ولی هیچ چیز جز خنثی بودن و غفلت از آن دیده نمی شود!
حداقل صدا و سیما در سالهای اول انقلاب برنامه های ترک اعتیاد می ساخت و عرضه می کرد و جوانان را با مضرات دهشتناک آن آشنا می کرد ولی این صدا سیما حتی یک بار هم درباره اعتیاد و در ضد آن حرفی نمی زند تبلیغی نمی کند!
دولت به تازگی طرح ارتقاء فرهنگ عمومی را دارد به اجرا می گذارد امیدوارم به قول خودشان مشکل اصلی کشور عفاف و حجاب و موی جوانان نباشد!
و طرح ارتقاء عمومی تنها حجاب که نیست! آیا پشت چراغ قرمز ایستادن یا نایستادن فرهنگ عمومی نیست و تلویزون نباید تبلیغی روزانه از آن در این باره پخش کند؟
آیا نریختن آشغال در خیابان و طبیعت فرهنگ عمومی نیست! چرا صدا و سیما در این زمینه کر و کنگ و لال شده؟ و هیچ تبلیغ ارزشی درباره نریختن آشغال نشان نمی دهد!
آیا احترام به حرمت انسان در ادارات و یا مثلا سازماندهی موتورسواران متجاوز و متخلف بویژه در شهرستان ها جزو فرهنگ عمومی نیست؟
ورزش عمومی و مردمی و حرفه ای و ورزش مدارس آیا فرهنگ عمومی نیست؟ آیا ورزش مهمترین عامل نشاط افزایی و نابودی ریشه های اعتیاد در کشور نیست!
معلوم نیست که چه وقت قرار است این صدا و سیما با وظایف خود آشنا شود؟ ما را به این صدا و سیما که بخواهد برنامه شاد پخش کند و محیط جامعه را شاد و بانشاط کند دیگر امیدی نیست لااقل به ارتقاء فرهنگ عمومی ارزش قائل شود!
آیا شاد کردن مردم و پرداختن به موسیقی و فرهنگ فاخر کشور و قومیتها در جلوگیری از گسترش اعتیاد بی تاثیر نیست!
جامعه ناشاد فساد و اعتیاد می آورد!
این آقایان روزی متوجه می شوند که بی توجهی آنان به فرهنگ عمومی کشور همه بنیان های اجتماعی را فروپاشیده است که دیگر دیر شده است! و نسل سوم و چهارم نسل آنان جز حباب و سراب نخواهند بود!
امیدواریم از میان مسئولان واقعا دلسوزانی پیدا شوند در عین حال که به ایمان جوانان اهمیت می دهند به مسائل اعتیاد و بی نشاطی جوانان که مانند یک بمب خطرناک در کشور هست اهمیت دهند!
هدف این مقاله سیاه نمایی اوضاع ایران نیست. ایران اکنون هم یک کشور مدرن و نسبتا بانشاط تر از بیشتر کشورهای اروپایی است و با سرعت در حال پیشرفت هست ولی این مسائل در شان یک کشور مدعی در شان پیشرفت بزرگ نیست!
آشغال نریختن و پشت چراغ قرمز نایستادن و ورزش و نشاط اجتماعی کم مسئله ای نیستند!
به امید نجات ایران از فساد اعتیاد و به امید افزایش احترام به قانون فرهنگ عمومی کشور |
|
